Papegaaiensoep: wat Nederlands-Indië dronk
Een nog onbekend terrein in de Nederlandse biergeschiedenis is het bier in Nederlands-Indië. Er staat een leuk verhaal over de bierbrouwerijen in Indië op bieretiketten.nl, maar dat gaat alleen over de productie dáár, die pas in de jaren dertig goed op gang kwam.[1] Hoe zit het met de veel grotere import vanuit Europa? En dan ontkomen we er niet aan dat we het een en ander in perspectief moeten plaatsen met dat oorspronkelijk Engelse tropenbier waar je tegenwoordig mee wordt doodgegooid: India Pale Ale. Extra gehopt om de maandenlange reis naar het Oosten te kunnen doorstaan. De komende tijd gaan we hiernaar kijken en zullen we nog wat onverwachte ontdekkingen doen. Vandaag beginnen we met de vraag: wat dronken ze daar nou eigenlijk het meest? Papegaaiensoep…

Ineens merk ik dat ik de laatste tijd weinig recepten heb gegeven. Dat gaan we dus even snel goedmaken. Meteen maar een van de allerraarste bieren die ik in de brouwboeken heb gevonden: een ‘Engels bruyn’ bier uit Haarlem anno 1820. Misschien wel het zwaarste bier dat ik tot nu toe ben tegengekomen.
Er zijn ook van die bier-onderwerpen die je niet even in één artikeltje af kunt doen. Ook omdat ik nog midden in het onderzoek zit (of beter: ik moet er nog aan beginnen). Neem nou de VOC en Nederlands-Indië. Iets waar van alles over te zeggen valt: wat dronken ze op die schepen? Wat dronken ze daarginds? Werd er in Indië ook gebrouwen? En hoe staat alles in verhouding tot wat er in Brits-Indië gebeurde, met die IPA van ze? Dat gaan we dus in stukjes splitsen. Als het goed is vormen al die brokjes dan straks één verhaal. Nu eerst: wat ging er mee aan boord?
Met de kerstdagen voor de deur halen we nog maar eens een ‘gouwe ouwe’ van stal: het Dordtse kerstbier Paulus Jonas. Een bier waarvan nog maar één flesje bewaard is gebleven! Geactualiseerd naar de nieuwste inzichten…
Een avondje bier drinken met maten sloot ik laatst af met een SNAB IJsbok. Prima biertje, een beetje dunnetjes voor de stijl, die natuurlijk uit Duitsland komt. Maar m’n aandacht werd meteen getrokken door een bewering op de binnenkant van het label: geïnspireerd op het reisverslag van Gerrit de Veer uit 1597. Ja, en dan wordt de feitenchecker in mij wakker…
