Verloren bieren – 35 – Luiks Bier
Het is 1747. De vestingstad Bergen op Zoom wordt belegerd door de Fransen. Bommen vallen op de stad neer en onderaardse gangen liggen vol buskruit om de wallen laten springen. De rest van Nederland leeft mee met de geteisterde stad en zendt hulp. Vlaardingen stuurt een schip met haring, Hazerswoude 220 vette schapen, Rotterdam Rijnse en andere wijnen, en inwoners van s-Hertogenbosch sturen ‘250 tonnen Luiks Bier van zeven Guldens de ton, zo als t aldaar gebrouwen wierd.‘ (meer…)

Het fenomeen kennen we allemaal. Je neemt die éne wijn mee terug uit Frankrijk, want op de camping smaakte ‘ie zo lekker. Sterker nog, je koopt er nog een paar flessen extra van. Eenmaal thuis ga je er een keer goed voor zitten, je trekt de fles open en… Nou ja, je weet wel. Hetzelfde had ik laatst met een meegebrachte milk stout uit
De 

Ongeveer vijftien jaar geleden kwam al het lekker bier uit België, tenminste als je in Nederland woonde. Eigenlijk alles uit dat land was wel goed, of het nou een Verboden Vrucht was of een Cuvée des Trolls: voor ons bierdrinkers was het algauw omgeven met dat mythische Belgische aura dat ook hangt aan steenwegen met kasseien, legendarisch goede frieten, Waals kolengruis en Luik-Bastenaken-Luik. En het mooiste was dan natuurlijk als het uit een Echte Abdij kwam: kijk maar, er staat Corsendonk Pater op, of Saint-Feuillien, of Abdij van Leffe. 
