Ik heb mezelf onlangs weer wat op de hals gehaald: ik had bedacht om de geschiedenis van alle Belgische bierstijlen uit te vlooien. Wanneer verschenen ze op het toneel, hoe smaakten ze door de jaren heen, en in veel gevallen ook: wanneer zijn ze verdwenen? Want van de vele biersoorten die België in de 19e eeuw kende, zijn er maar een paar overgebleven: witbier, lambiek en zijn afgeleiden geuze, faro en kriek, Vlaams oud bruin, en saison. Andere bieren, zoals de peeterman uit Leuven, de drijdraad van het Land van Waas en de grisette uit Henegouwen zijn allemaal uitgestorven.[1] (meer…)

Bieren veranderen door de tijd heen. Ook al worden ze door dezelfde brouwer gemaakt, ook al blijven ze dezelfde naam dragen. Zelfs pils is niet immuun: op dit moment wordt het in Nederland, onder de invloed van de populariteit van IPA, steeds bitterder. Dat terwijl het een paar jaar geleden juist steeds zoeter aan het worden was! Een simpel pils als het Brouwers-bier van Albert Heijn pils is tegenwoordig gedryhopt, maar in 2002 kondigde de Appie nog aan zijn pils juist een ‘minder bittere en vollere smaak’ te gaan geven.[1] Een mooi voorbeeld uit het verdere verleden is de smaakevolutie van het Luiks bier, dat van fris, licht speltbier naar gerijpt bruin gerstebier ging. Hier het hele verhaal, met recept! (meer…)

Het is 1747. De vestingstad Bergen op Zoom wordt belegerd door de Fransen. Bommen vallen op de stad neer en onderaardse gangen liggen vol buskruit om de wallen laten springen. De rest van Nederland leeft mee met de geteisterde stad en zendt hulp. Vlaardingen stuurt een schip met haring, Hazerswoude 220 vette schapen, Rotterdam Rijnse en andere wijnen, en inwoners van s-Hertogenbosch sturen ‘250 tonnen Luiks Bier van zeven Guldens de ton, zo als t aldaar gebrouwen wierd.‘ (meer…)