Een bijzonder fijne bron voor historische Belgische bieren is de website van etikettenverzamelaar Jacques Trifin. Niet alleen heeft hij zo’n 28.000 bieretiketten in zijn collectie, verder heeft hij de krachten gebundeld met nog meer verzamelaars voor een online naslagwerk met vele pareltjes van nostalgische etiketten. Bovendien kun je er ook hele leuke kwantitatieve analyses van maken… (meer…)
Op dit blog staat niet zo vaak een verslag van een brouwerijbezoek. Eigenlijk nooit. Niet dat ik niet graag eens een kijkje had genomen in een Middeleeuws gruithuis, een achttiende-eeuwse molbrouwerij of bij De Kraan en de Drie Snoeken in mijn geboortestad, maar die tijdmachine moet nog worden uitgevonden. Het dichtste wat in de buurt komt, is echter onlangs geopend in Amsterdam. Niet zomaar een nieuwe hippe brouwerij buiten het centrum, het is net iets meer dan dat, tenminste als je een beetje leip bent van historisch bier. (meer…)
Trio Stout was een Nederlands export-bier van de ZHB in Den Haag. Maar ondanks dat ik het hele ZHB-archief ondersteboven keerde, viel er niets over dit bier terug te vinden. Waarom niet? En hoe zat het dan wel? Het spoor leidde algauw naar de tropen… (meer…)
Een van de best bewaarde geheimen van de Nederlandse bierwereld is een stout die al wat langer meegaat. Al bijna een eeuw wordt er Trio Stout gebrouwen voor de tropen. Toen ik gevraagd werd om de geschiedenis van dit merk eens uit te pluizen, dacht ik: dat doen we even. Maar er was in eerste instantie niets te vinden over dit bier. Helemaal niets… (meer…)
‘Iets dat men altijd in huis moet hebben! Komt men met het gure en vochtig weder koud en nat tehuis, dan verschaft een glas Vollenhoven’s Stout een zeldzame verkwikking.’ Kijk, daar heb je nou wat aan in dit jaargetijde. Toch is dit geen reclametekst voor een koffiemerk of hoestdrank, maar voor bier. In de rubriek Verloren Bieren deze keer aandacht voor hét bier voor oude vrouwen, kinderen, bloedarmoedigen, maaglijders, zwakken en kraamvrouwen: Van Vollenhoven’s Stout. (meer…)
De vorige keer had ik het over het Brouw-boek van de Alkmaarse bierbrouwer in opleiding Johannes Wahlen uit 1862-1865. Een hele ontdekking, zo’n uitgebreid boek over de traditionele Hollandse manier van brouwen, en ook nog eens voorzien van plaatjes en ingeplakte etiketten. En dan ga je meteen al bij jezelf denken: ik kan toch niet de eerste zijn die dit ontdekt? Maar gek genoeg is er in de literatuur die ik tot nu toe over biergeschiedenis heb ingekeken, nooit wat met het werk van Wahlen gedaan. Al jaren ligt het in Alkmaar stofvrij in het depot niks te doen, enkel een verre afstammeling noemt het op zijn site met familiegeschiedenis. Verloren Bieren heeft dus de primeur bij de bierliefhebbers. (meer…)