Kuit, princessebier, Loender, nog meer kuit… de laatste tijd duiken er langzaam maar zeker steeds meer Nederlandse bieren op die zijn gebaseerd op een herondekte biersoort uit het verleden. Het is nog geen complete renaissance, maar al met al komt er steeds meer echte vaderlandse bierhistorie op de markt, en dan heb ik het nog niet over de hobbybrouwsels. Tijd voor een overzicht dus. (meer…)
Op dit blog staat niet zo vaak een verslag van een brouwerijbezoek. Eigenlijk nooit. Niet dat ik niet graag eens een kijkje had genomen in een Middeleeuws gruithuis, een achttiende-eeuwse molbrouwerij of bij De Kraan en de Drie Snoeken in mijn geboortestad, maar die tijdmachine moet nog worden uitgevonden. Het dichtste wat in de buurt komt, is echter onlangs geopend in Amsterdam. Niet zomaar een nieuwe hippe brouwerij buiten het centrum, het is net iets meer dan dat, tenminste als je een beetje leip bent van historisch bier. (meer…)
Er is nu historisch princessebier van d’Oranjeboom, zoals ik de vorige keer al liet zien. In twee smaken: de ‘gewone’ bruin-ambere princessebier naar mijn bewerking van het recept uit De praktische bierbrouwer uit 1866, en een ‘Witte princesse’ met tarwe. Volgens het etiket is het ‘in 1788 ontstaan als een Vlaamse ode aan het Hollandse Princesse bier’. En inderdaad, Antonius Parmentier te Brugge adverteerde in dat jaar met ‘witte Hollandsche Princesse biere gelyk men tot Amsterdam, Rotterdam en Alkmaar is debiteerende’. Maar een receptuur van Parmentier of van een ander wit princessebier is niet bewaard gebleven, dus heeft men bij d’Oranjeboom zelf iets bedacht. Maar zit er toch een kern van historische waarheid in? Heeft zo’n tarwe-princessebier ooit bestaan?
En dan mag ik nu iets aankondigen wat ik ontzettend leuk vind: er komt Princessebier op de markt! Dit historische bier, waarvoor ik een recept uit 1866 had opgeduikeld, is binnenkort overal verkrijgbaar. Om het nog mooier te maken, gebeurt dat onder de eeuwenoude merknaam d’Oranjeboom, een brouwerij die dit bier in de 19e eeuw al in zijn assortiment had. Hoe en waarom? Lees verder…
Onderzoek doen naar historische bieren is leuk, maar soms word je er ook bijzonder dorstig van. En dan wil je het proeven. Je kunt met een beetje opletten wel vaststellen wat er in zo’n bier ging, en soms vind je iets wat je daadwerkelijk als een ‘recept’ kunt betitelen. Maar kún je zoiets wel nabrouwen? Het eerste antwoord dat bij me opkomt is: natuurlijk, waarom niet? Wie houdt je immers tegen. Maar er zijn allerlei valkuilen, en soms past een zekere bescheidenheid…
Nadat ik een half jaar geleden voor het eerst sinds 1933 weer een princessebier had gebrouwen, heb ik nu weer een primeur: de eerste princessebierproeverij! Want ook anderen hebben zich aan dit tot voor kort zo onvindbare recept gewaagd sinds ik het in twee artikelen op dossierhop.nl had gepubliceerd. Dus kon ik nu, samen met dossierhop-webmaster Cees, drie van deze bieren naast elkaar zetten en ontkurken.
De vorige keer zagen we dat princessebier in 1748 in Amsterdam voor het eerst opdook, en dat het rond 1900 verdween, weggeconcurreerd door het moderne ondergistende bier. Lange tijd was het een raadsel voor me. Neem nou de naam. Waarom princessebier? Als je tegenwoordig bier met die naam zou introduceren, zouden mensen verwachten dat het een roze bier met glitters is. (meer…)
Eindelijk is dan het moment daar om een van de meest gedronken Verloren Bieren van de negentiende eeuw te bespreken: princessebier. Inclusief een aantal varianten als ‘dubbel princesse’, ‘princesse-ale’, ‘princesse lagerbier’ en ‘princesse eerste’. Waar kwam het princessebier vandaan, wanneer is het verdwenen, en waar slaat in vredesnaam die naam op? En natuurlijk de hamvraag: is er een recept…