De vorige keer zagen we dat er nog tot eind negentiende eeuw er in Nederland hop verbouwd werd, met name ten noordwesten van Den Bosch in de streek rond Vlijmen en Heusden, en net over de provinciegrens in Gelderland. Ook het noordelijkste puntje van Drenthe heeft lang veel hopteelt gekend. Maar werd die hop nou ook nog een beetje door de Nederlandse brouwers gebruikt? Zijn dit magische Nederlandse oerhoppen die ons bier een unieke smaak gaven die nu voorgoed verdwenen is? Euhm, dat valt tegen. (meer…)

De laatste jaren zien we in Nederland en daarbuiten steeds meer plaatselijke brouwerijtjes opkomen. Kleinschalige initiatieven, met een leuke verscheidenheid aan biertjes. En niet zelden worden ze aangeprezen als een ‘streekproduct’ of ‘typisch voor die en die plaats’. Maar klopt dat wel? Als het al ter plekke gebrouwen wordt, dan komen de grondstoffen bijna nooit uit de directe omgeving, uitzonderingen als Gulpener en Texels daargelaten. Neem nou hop. Als je Nederlandse hop wilt, zul je het zelf moeten verbouwen, want behalve Gulpener teelt niemand het op commerciële schaal. Maar dat is niet altijd zo geweest. (meer…)

Vorige week zagen we een recept voor zoet kermisbier uit het boek van de negentiende-eeuwse brouwer Johannes Wahlen, die het optekende in de jaren 1862-1865. Maar hij had nóg een recept voor zoet bier: het zogenaamde Het Haarlemsche Drop- of Zoet-bier. Dit recept had hij ontleend aan J.C. Witte, de vorige eigenaar van Wahlens brouwerij, Het Fortuin in Alkmaar. Over dit recept schreef Wahlen: ‘Het Haarlemsche bier noem ik immer Dropbier en met regt omdat het inderdaad een dropsmaak na heeft, ook gaat er wezentlijk een hoeveelheid drop in.’ (meer…)

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier schreef over de jonge bierbrouwer Johannes Wahlen uit Alkmaar, die in de jaren 1862-1865 alles opschreef wat hij in de brouwerij van zijn stiefvader leerde. Een handgeschreven boek van 350 pagina’s dat nog altijd in Alkmaar wordt bewaard, met recepten, uitgebreide beschrijving van de brouwinrichting en het brouwproces en diverse andere zaken die bij de handel en wandel van een traditionele Hollandse bierbrouwerij aan de orde kwamen. Tijd om hier weer eens wat recepten uit op te diepen. En vandaag wordt het een zoet verhaal. (meer…)

Black IPA? Bier op portvaten? Champagnebier? De brouwers van tegenwoordig blijven maar nieuwe kruisingen van bierstijlen en andere dranken verzinnen, zo lijkt het. Maar het fenomeen dateert van alle tijden. Neem nou de opening van de ‘Taverne Alsacienne’ op de Hoogstraat in Rotterdam op 24 december 1868, waarvoor men adverteerde met het heuse ‘Bock-Ale uit de Brouwerijen van de Heeren Gruber & Reeb, te Straatsburg.’ (meer…)

We vervolgen onze verkenningstocht door Frankrijk met het hoge noorden. De noordelijkste punt van het land, met Lille, Duinkerken en Calais en omgeving, wordt in Frankrijk maar meewarig bekeken. Als een Fransman aan de departementen Nord en Pas-de-Calais denkt, ziet hij de stereotypen voor zich die in de succesfilm ‘Bienvenue chez les Ch’tis’ uit 2008 zo trefzeker op de hak worden genomen: het is er koud, nat, saai, lelijk, de mensen zijn stug en praten een onverstaanbaar dialect of, nog veel erger, Vlaams.  (meer…)

De vorige keer keken we al een beetje naar de biergeschiedenis van Frankrijk. Een land dat nu nog maar twee regio’s kent waar een beetje serieus gebrouwen wordt, beide vlakbij de grens: de omgeving van Lille en de omgeving van Straatsburg. Dit is waar Heineken en Carlsberg/Kronenbourg hun grote fabrieken hebben staan. De derde grote speler van het land, Inbev, heeft niet eens meer een brouwerij in Frankrijk staan: ze exporteren al hun Leffe en Stella vanuit België. Grote afwezige in het huidige Franse brouwwereldje is Parijs. Hoewel daar in de 19e en 20e eeuw aardig wat brouwers zaten, is daar nu niets meer van terug te vinden bovengronds tenminste. (meer…)

En het is weer bokbierseizoen in Nederland. Dat wordt weer dringen bij de bokbierfestivals, intochten met paard en wagen, zelfs complete hindernisparcoursen worden met bokbier afgelegd (in Limburg, waar anders). Maar we laten even het Nederlandse bokbiergetoeter voor wat het is, en we reizen af naar een land waar bokbier alweer jaren een Verloren Bier is: Frankrijk. (meer…)