Double saison uit Maastricht

De Keyzer Maastricht - ReclameplaatOnderzoek naar Verloren Bieren vereist nogal wat voorstellingsvermogen. Meer dan eens zijn de brouwgegevens die je vindt onleesbaar, slordig, onvolledig, of lijken ze stomweg van een andere planeet. Het probleem is natuurlijk dat de brouwer die ze ooit opschreef, helemaal bekend was met zijn eigen brouwerij en de ingrediënten, en dus niet alles op schrift stelde. Die dacht echt niet: ‘Zou iemand dit over anderhalve eeuw nog wel snappen’? De brouwerijen van tegenwoordig, groot of klein, verschillen bovendien danig van hoe het er vroeger allemaal bij stond. Wat was destijds een hopbak? Wat moest je doen met een werkkuip of een geilkuip? Pas gaandeweg word je er een beetje wijs uit de teksten. Het helpt daarom ontzettend als je alles nog eens in het echt kan zien. En dat kan in Maastricht.

(meer…)


Verloren bieren 10 Maastrichts Oud

Wat je van ver haalt, is extra lekker. Amerikanen zijn tegenwoordig goede klanten voor speciaalbierbrouwerijen als Emelisse en De Molen, Nederlanders zijn zelf al jarenlang verzot op alles wat uit België komt, en wie is er niet trots als hij eens Japans, Baskisch, Albanees of Surinaams bier op heeft?

In de negentiende eeuw was dat al niet veel anders. Natuurlijk, Nederlands bier was lekker, maar als het uit het buitenland kwam, was het helemaal speciaal. In 1856 adverteerde ene J. Kiel uit Rotterdam als Handelaar in Buitenlandsche Bieren. Voor de civielste prijzen leverde hij echt Kitzinger, Erlanger,  India pale Ale, Replex Stout, Engelsch Gember, Brusselsche Lambiek, Gendsche Uitzet, Megchelsch Bruin, Wit Leuvensch, Prager en Oud Maastrichts. (meer…)